Wie behartigt uw belangen als u dat zelf niet meer kunt?

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Steeds meer mensen kiezen ervoor om in een levenstestament zaken vast te leggen voor het geval ze niet meer in staat zijn om zelf beslissingen te nemen. Het grote voordeel van het opstellen van een levenstestament is dat u niet alleen zelf bepaalt wie uw belangen mag behartigen, maar ook onder welke voorwaarden. Een aantal zaken kunt u in een zelf opgesteld document vastleggen, maar zo gauw het financiële zaken betreft, volstaat eigenlijk alleen een notariële volmacht. Als u wilsonbekwaam wordt en u hebt niet vooraf uw zaken geregeld in een levenstestament, dan biedt de wet zelf een regeling via bewindvoering, mentorschap of zelfs curatele. Wat zijn de verschillen tussen deze regelingen?

Bewindvoering

De bewindvoerder behartigt uw financiële belangen als u daar door uw lichamelijke of geestelijke toestand niet meer toe in staat bent. Dit betekent dat de bewindvoerder ook beslissingen neemt over uw vermogen. In een boedelbeschrijving wordt vastgelegd welke van uw bezittingen onder het bewind vallen. De bewindvoerder staat onder toezicht van de rechter en hij of zij moet bovendien voor heel veel zaken vooraf toestemming vragen aan de rechter.

Mentorschap

Wanneer iemand benoemd is tot uw mentor, dan behartigt deze persoon uw persoonlijke belangen die niet over financiële zaken gaan. U moet hierbij denken aan uw verzorging, verpleging, begeleiding of beslissingen rond medisch handelen.

Curatele

De regeling van curatele is er voor mensen die zowel hun financiële als hun persoonlijke belangen helemaal niet meer zelf kunnen behartigen. Wanneer u onder curatele wordt gesteld, verliest u uw handelingsbekwaamheid. U mag dan niet meer zelfstandig rechtshandelingen verrichten. De curator behartigt in dat geval zowel uw financiële als uw persoonlijke zaken.

Let op

Curatele wordt alleen uitgesproken als de rechter van mening is dat de lichtere beschermingsvormen (bewind, mentorschap of een combinatie van deze twee) niet voldoende bescherming bieden.